Τι είναι το internet (διαδίκτυο)

Photo by Leon Seibert on Unsplash

Το Διαδίκτυο είναι ένα παγκόσμιο δίκτυο δισεκατομμυρίων υπολογιστών και άλλων ηλεκτρονικών συσκευών. Με το Διαδίκτυο, είναι δυνατή η πρόσβαση σε σχεδόν όλες τις πληροφορίες, γίνεται εύκολη η επικοινωνία με οποιονδήποτε άλλο στον κόσμο και μπορείτε να κάνετε πολλά άλλα. Το Διαδίκτυο είναι ένα ανοιχτό δίκτυο: οποιαδήποτε υπολογιστική συσκευή μπορεί να συμμετάσχει αρκεί να ακολουθεί τους κανόνες του παιχνιδιού. Στη δικτύωση, οι κανόνες είναι γνωστοί ως πρωτόκολλα και καθορίζουν τον τρόπο με τον οποίο μια συσκευή μπορεί να επικοινωνήσει με μια άλλη. Το Διαδίκτυο υποστηρίζεται από πολλά επίπεδα πρωτοκόλλων. Για να δημιουργήσουμε ένα παγκόσμιο δίκτυο υπολογιστικών συσκευών, χρειαζόμαστε:

  1. Ενσύρματα & ασύρματα: Φυσικές συνδέσεις μεταξύ συσκευών, συν πρωτόκολλα μετατροπής ηλεκτρομαγνητικών σημάτων σε δυαδικά δεδομένα.
  2. IP : Ένα πρωτόκολλο που προσδιορίζει μοναδικά τις συσκευές που χρησιμοποιούν διευθύνσεις IP και παρέχει μια στρατηγική δρομολόγησης για την αποστολή δεδομένων σε μια διεύθυνση IP προορισμού.
  3. TCP/UDP: Πρωτόκολλα που μπορούν να μεταφέρουν πακέτα δεδομένων από τη μία συσκευή στην άλλη και να ελέγχουν για τυχόν σφάλματα.
  4. TLS: Ένα ασφαλές πρωτόκολλο για την αποστολή κρυπτογραφημένων δεδομένων, ώστε οι hackers να μην μπορούν να δουν ιδιωτικές πληροφορίες.
  5. HTTP & DNS: Τα πρωτόκολλα που τροφοδοτούν τον παγκόσμιο ιστό (WWW), αυτό που χρησιμοποιεί το πρόγραμμα περιήγησης κάθε φορά που φορτώνετε μια ιστοσελίδα.

Πιθανότατα χρησιμοποιείτε το Διαδίκτυο κάθε μέρα, αλλά μάλλον είστε νέοι σε πολλά από αυτά τα ακρωνύμια. Σε αυτό το άρθρο, θα μάθουμε περισσότερα για κάθε μία από τις τεχνολογίες στις όποιες βασίζεται το Διαδίκτυο.

Δίκτυα υπολογιστών

Το Διαδίκτυο είναι το μεγαλύτερο δίκτυο υπολογιστών στον κόσμο. Ας το αναλύσουμε:

Ένα δίκτυο υπολογιστών είναι οποιαδήποτε ομάδα διασυνδεδεμένων υπολογιστικών συσκευών ικανών να στέλνουν ή να λαμβάνουν δεδομένα. Μια υπολογιστική συσκευή δεν είναι απλώς ένας υπολογιστής - είναι οποιαδήποτε συσκευή που μπορεί να εκτελέσει ένα πρόγραμμα, όπως ένα tablet, τηλέφωνο ή έξυπνος αισθητήρας.

Η οικοδόμηση ενός δικτύου

Το απλούστερο δίκτυο υπολογιστών αποτελείται απο δύο συσκευές:

Ένα δίκτυο όπως αυτό πρέπει να ανησυχεί μόνο για μερικά πράγματα, όπως πώς να συνδέσει φυσικά τις δύο συσκευές και πώς να στείλει δεδομένα μέσω της φυσικής σύνδεσης σε μορφή που και οι δύο συσκευές καταλαβαίνουν.

Ας προσθέσουμε μια ακόμη συσκευή:

Τώρα υπάρχει πρόσθετη πολυπλοκότητα. Πώς μπορεί κάθε συσκευή να γνωρίζει αν τα εισερχόμενα δεδομένα προορίζονται για αυτές, αυτό το απλό δίκτυο θα χρειαστεί ένα σχήμα διευθυνσιοδότησης.

Ας μεταβούμε σε έξι συσκευές. Υπάρχουν στην πραγματικότητα πολλοί τρόποι με τους οποίους μπορούμε να συνδέσουμε έξι συσκευές μαζί σε ένα δίκτυο υπολογιστών:

Κάθε μία από αυτές τις ρυθμίσεις είναι μια διαφορετική τοπολογία δικτύου και κάθε τοπολογία έχει τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματά της.

Φανταστείτε το ταξίδι ενός κομματιού δεδομένων μέσω ενός από αυτά τα μεγαλύτερα δίκτυα. Ποιο μονοπάτι θα πάρει; Όταν υπάρχουν πολλές διαδρομές, πώς ξέρει ποια διαδρομή είναι καλύτερη;

Μόλις τα δίκτυα γίνουν μεγαλύτερα, οι στρατηγικές δρομολόγησης γίνονται πιο σημαντικές. Δεν υπάρχει μεγάλη διαφορά μεταξύ δύο στάσεων και τριών στάσεων σε μια διαδρομή, αλλά υπάρχει μια μεγάλη διαφορά μεταξύ 20 στάσεων και 300 στάσεων.

Τύποι δικτύων

Χρησιμοποιούμε διαφορετικούς όρους για να αναφερόμαστε σε δίκτυα με βάση το μέγεθος και τα χαρακτηριστικά τους. Ας δούμε μερικά από αυτά εδώ. Ο πιο συνηθισμένος τύπος δικτύου είναι το τοπικό δίκτυο (LAN), ένα δίκτυο που καλύπτει μια περιορισμένη περιοχή όπως ένα σπίτι ή ένα σχολείο.

Ο μεγαλύτερος τύπος δικτύου είναι ένα δίκτυο ευρείας περιοχής (WAN), είναι ένα δίκτυο που εκτείνεται σε μια μεγάλη γεωγραφική περιοχή και αποτελείται από πολλά, πολλά LAN. Συχνά, τα δίκτυα σε ένα WAN μπορούν να συνδεθούν μόνο με τη μίσθωση τηλεπικοινωνιακών γραμμών από διαφορετικές εταιρείες.

Πρωτόκολλα δικτύωσης

Κάθε φορά που οι υπολογιστικές συσκευές συνδέονται μεταξύ τους σε ένα δίκτυο, χρειάζονται πρωτόκολλα για να επικοινωνούν μεταξύ τους.

Εάν οι συσκευές θέλουν να επικοινωνούν μέσω Διαδικτύου, πρέπει να χρησιμοποιούν τα πρωτόκολλα δικτύωσης Διαδικτύου. Υπάρχουν πολλά δίκτυα που δεν είναι συνδεδεμένα στο Διαδίκτυο που χρησιμοποιούν επίσης τα πρωτόκολλα Διαδικτύου.

Ωστόσο, υπάρχουν δίκτυα που χρησιμοποιούν άλλα πρωτόκολλα που είναι πιο κατάλληλα για την εργασία τους. Καθώς προχωράμε σε αυτό το άρθρο, θα επικεντρωθούμε συγκεκριμένα στα πρωτόκολλα Διαδικτύου που τροφοδοτούν την πλειονότητα των δικτύων υπολογιστών. Στο μέλλον, τα δίκτυα ενδέχεται να χρησιμοποιούν πρωτόκολλα που δεν έχουν ακόμη επινοηθεί.

Φυσικές συνδέσεις δικτύου

Το Διαδίκτυο είναι ένα δίκτυο υπολογιστών που συνδέονται μεταξύ τους. Αλλά πώς μοιάζει κάθε φυσική σύνδεση; Αυτό εξαρτάται από τις ανάγκες της σύνδεσης και το μέγεθος του δικτύου.

Καλώδια χαλκού (Copper)

Δεδομένου ότι το σταθερό τηλεφωνικό σύστημα χρησιμοποίησε αρχικά καλώδια χαλκού έτσι και οι πρώτες συνδέσεις στο Διαδίκτυο χρησιμοποίησαν αυτήν την τεχνολογία και πολλοί την χρησιμοποιούν ακόμη και σήμερα.

Εάν βρίσκεστε κοντά σε ενα υπολογιστή ή σε ένα μόντεμ, πιθανότατα να βρείτε ένα καλώδιο παρόμοιο με αυτό:

Αυτό είναι ένα καλώδιο CAT5, ένας τύπος καλωδίου συνεστραμμένου ζεύγους (twisted pair cable) που έχει σχεδιαστεί για χρήση σε δίκτυα υπολογιστών.

Αν κοιτάξουμε μέσα στο καλώδιο, θα βρούμε τέσσερα συνεστραμμένα ζεύγη χάλκινων συρμάτων:

Τα καλώδια Twisted pair αποστέλλουν δεδομένα μέσω δικτύου μεταδίδοντας παλμούς ηλεκτρικής ενέργειας που αντιπροσωπεύουν δυαδικά δεδομένα:

Τα καλώδια μεταδίδουν πληροφορίες ακολουθώντας τα πρότυπα Ethernet, γι ‘αυτό τα καλώδια συνεστραμμένου ζεύγους είναι συνήθως γνωστά ως καλώδια Ethernet. Χρησιμοποιούνται σε δίκτυα τόσο μικρά όσο ένα γραφείο μιας εταιρείας (LAN) ή τόσο μεγάλο όσο μια ολόκληρη χώρα (WAN).

Καλώδια οπτικών ινών (Fiber-optic)

Ένα καλώδιο οπτικών ινών περιέχει μια οπτική ίνα που μπορεί να μεταφέρει φως (αντί ηλεκτρικής ενέργειας). Η ίνα επικαλύπτεται με πλαστικά στρώματα και καλύπτεται σε προστατευτικό σωλήνα για να την προστατεύει από το περιβάλλον.

Τα καλώδια οπτικών ινών επικοινωνούν στέλνοντας παλμούς φωτός που αντιπροσωπεύουν δυαδικά δεδομένα:

Ακολουθούν επίσης τα πρότυπα Ethernet για να βεβαιωθούν ότι στέλνουν δεδομένα με τρόπο που μπορεί να γίνει κατανοητό από οποιονδήποτε παραλήπτη στο δίκτυο. Τα καλώδια οπτικών ινών είναι ικανά να μεταδίδουν πολύ περισσότερα δεδομένα ανά δευτερόλεπτο από τα καλώδια χαλκού. Συχνά χρησιμοποιούνται για τη σύνδεση δικτύων μέσα απο ωκεανούς, έτσι ώστε τα δεδομένα να μπορούν να ταξιδεύουν γρήγορα σε όλο τον κόσμο.

Ασύρματα

Οι ασύρματες συνδέσεις δεν περιλαμβάνουν καθόλου καλωδίωση. Μια ασύρματη κάρτα μέσα στον υπολογιστή μετατρέπει τα δυαδικά δεδομένα σε ραδιοκύματα και τα μεταδίδει μέσω του αέρα:

Αυτά τα ραδιοκύματα δεν μπορούν να ταξιδέψουν πολύ μακριά: 20-30 μέτρα σε ένα μέρος όπως ένα κτίριο γραφείων που είναι γεμάτο με κάθε είδους εμπόδια, ή έως και 300 μέτρα σε ένα ανοιχτό πεδίο.

Τα κύματα παραλαμβάνονται από ένα ασύρματο σημείο πρόσβασης που τα μετατρέπει από ραδιοκύματα σε δυαδικά δεδομένα. Τα ασύρματα σημεία πρόσβασης συνδέονται στο υπόλοιπο δίκτυο με φυσική καλωδίωση, όπως καλώδια χαλκού ή οπτικών ινών. Οι ασύρματες συνδέσεις είναι περιορισμένες στο πόση περιοχή μπορούν να καλύψουν, αλλά είναι όλο και πιο συνηθισμένες λόγω της διαδεδομένης χρήσης φορητών υπολογιστικών συσκευών.

Bit rate, bandwidth, και latency

Όλες οι υπολογιστικές συσκευές στο Διαδίκτυο επικοινωνούν δυαδικά. Είτε συνδέονται ενσύρματα είτε ασύρματα, στέλνουν ηλεκτρομαγνητικά σήματα που αντιπροσωπεύουν ροές απο 1 και 0. Ας διερευνήσουμε πώς στέλνονται αυτά τα bits και πόσο γρήγορα μπορούν να σταλούν.

Όταν οι υπολογιστές πρέπει να αντιπροσωπεύσουν εσωτερικά τον αριθμό 5 (101 δυαδικά), μπορούν να χρησιμοποιήσουν τρία καλώδια για να αντιπροσωπεύσουν τα τρία bits: ένα καλώδιο on, ένα καλώδιο off, ένα καλώδιο on.

Εάν ένας υπολογιστής θέλει να στείλει τον αριθμό 5 σε έναν άλλον υπολογιστή, δεν μπορεί να χρησιμοποιήσει όσα καλώδια θέλει. Στην πραγματικότητα, μπορεί να έχουν μόνο ένα καλώδιο για να στείλουν πληροφορίες. Αντ ‘αυτού, μπορούν να στείλουν τον αριθμό 5 σε τρεις χρονικές περιόδους: πρώτα να στείλουν έναν παλμό (και να περιμένουν), μετά να μην στείλουν τίποτα (και να περιμένουν) και μετά να στείλουν ακόμη έναν παλμό.

Εφόσον οι δύο υπολογιστές συμφωνούν για τη χρονική περίοδο, τότε μπορούν να μεταφέρουν πληροφορίες ο ένας στον άλλο, μετατρέποντας τα δυαδικά δεδομένα σε σήματα και τα σήματα σε δυαδικά δεδομένα. Η διαδικασία μετατροπής δυαδικών δεδομένων σε σήμα βάσει χρόνου είναι γνωστή ως κωδικοποίηση γραμμής (line coding). Υπάρχουν διάφορα σχήματα γραμμής κωδικοποίησης που μπορούν να χρησιμοποιηθούν με βάση τις ανάγκες της σύνδεσης.

Ρυθμός μετάδοσης (Bit rate)

Οι συνδέσεις δικτύου μπορούν να στέλνουν bits πολύ γρήγορα. Μετρούμε αυτήν την ταχύτητα χρησιμοποιώντας το ρυθμό μετάδοσης, τον αριθμό bit δεδομένων που αποστέλλονται κάθε δευτερόλεπτο.

Οι πρώτες συνδέσεις στο Διαδίκτυο ήταν μόλις 75 bps (bits ανά δευτερόλεπτο). Στις μέρες μας, οι συνδέσεις μετρώνται συχνότερα σε Mbps (megabit ανά δευτερόλεπτο).

Ένα megabit είναι τεράστιο: 1 εκατομμύριο bits! Μια σύνδεση 10 Mbps μεταφέρει δεδομένα στα 10 εκατομμύρια bit ανά δευτερόλεπτο. Μετράμε επίσης το ρυθμό bit σε μικρότερες μονάδες όπως kilobits (1.000 bits) ή πολύ μεγαλύτερες μονάδες όπως gigabits (1 δισεκατομμύριο bits) και ακόμη και petabits (1 τετρακις εκατομμύρια bits).

Εύρος ζώνης (Bandwidth)

Χρησιμοποιούμε τον όρο εύρος ζώνης για να περιγράψουμε το μέγιστο ρυθμό μετάδοσης (bit rate) ενός συστήματος. Εάν μια σύνδεση δικτύου έχει εύρος ζώνης 100 Mbps, αυτό σημαίνει ότι δεν μπορεί να μεταφέρει περισσότερα από 100 megabits ανά δευτερόλεπτο.

Έχετε ακούσει ποτέ τον όρο “ευρυζωνικό Διαδίκτυο”; Αυτό αναφέρεται σε μια σύνδεση με ελάχιστο εύρος ζώνης (Bandwidth) 256 Kbps. Αυτό είναι αρκετό εύρος ζώνης για βασική χρήση του Διαδικτύου, όπως έλεγχος email και ανάγνωση ιστοτόπων, αλλά όχι αρκετό για παρακολούθηση βίντεο στο διαδίκτυο.

Xρόνος καθυστέρησης (Latency)

Ένας άλλος τρόπος μέτρησης της ταχύτητας ενός δικτύου υπολογιστών είναι το network latency. Με το network latency μετράμε τον χρόνο μεταξύ της αποστολής ενός μηνύματος δεδομένων και της λήψης αυτού του μηνύματος, και μετράται σε χιλιοστά του δευτερολέπτου. Ας δούμε ένα πραγματικό παράδειγμα για να δούμε τι σημαίνει αυτό.

Ενας υπολογιστής στέλνει ένα μήνυμα στον διακομιστή της Google, 30 χιλιοστά του δευτερολέπτου αργότερα, η Google λαμβάνει το μήνυμα. 40 χιλιοστά του δευτερολέπτου αργότερα, ο υπολογιστής λαμβάνει μια αναγνώριση από την Google ότι έλαβε το μήνυμα.

Το network latency εξαρτάται από έναν αριθμό φυσικών παραγόντων: τον τύπο σύνδεσης από τον υπολογιστή μου στο Google, την απόσταση από τον υπολογιστή μου στους διακομιστές Google και τη συμφόρηση στο δίκτυο.

Ταχύτητα Διαδικτύου

Η ταχύτητα είναι ένας συνδυασμός bandwidth και latency. Οι υπολογιστές χωρίζουν τα μηνύματα σε πακέτα και δεν μπορούν να στείλουν άλλο μήνυμα έως ότου ληφθεί το πρώτο πακέτο. Ακόμα κι αν ένας υπολογιστής βρίσκεται σε σύνδεση με υψηλό bandwidth, η ταχύτητα αποστολής και λήψης μηνυμάτων θα εξακολουθεί να περιορίζεται από το latency.

Διευθύνσεις IP

Το Πρωτόκολλο Διαδικτύου (IP) είναι ένα από τα βασικά πρωτόκολλα στα επίπεδα του Διαδικτύου. Χρησιμοποιείται σε όλες τις επικοινωνίες μέσω Διαδικτύου για τη διαχείριση διευθύνσεων και δρομολόγησης.

Το πρωτόκολλο περιγράφει τη χρήση διευθύνσεων IP για τον μοναδικό προσδιορισμό συσκευών συνδεδεμένων στο Διαδίκτυο. Ακριβώς όπως τα σπίτια χρειάζονται διευθύνσεις για τη λήψη αλληλογραφίας, έτσι και οι συσκευές που σύνδεονται στο Διαδίκτυο χρειάζονται μια διεύθυνση IP για τη λήψη μηνυμάτων.

Όταν ένας υπολογιστής στέλνει ένα μήνυμα σε άλλον υπολογιστή, πρέπει να καθορίσει τη διεύθυνση IP του παραλήπτη και επίσης να περιλαμβάνει τη δική του διεύθυνση IP, ώστε ο δεύτερος υπολογιστής να μπορεί να απαντήσει.

Διευθύνσεις IPv4

Υπάρχουν δύο εκδόσεις του πρωτοκόλλου Διαδικτύου που χρησιμοποιούνται σήμερα: η IPv4, η πρώτη έκδοση που χρησιμοποιήθηκε ποτέ στο Διαδίκτυο και η διάδοχος της η IPv6.

Στο πρωτόκολλο IPv4, οι διευθύνσεις IP μοιάζουν με αυτήν: 74.125.20.113

Κάθε διεύθυνση IP χωρίζεται σε 4 αριθμούς και κάθε ένας από αυτούς τους αριθμούς μπορεί να κυμαίνεται από 0 έως 255: [0-255].[0-255].[0-255].[0-255]

Διευθύνσεις IPv6

Όταν τα πρωτόκολλα του Διαδικτύου εφευρέθηκαν για πρώτη φορά, οι δημιουργοί δεν περίμεναν πόσο δημοφιλές θα γινόταν το Internet και ότι τελικά θα υπήρχαν περισσότερα από 232 συσκευές που επιθυμούν να συνδεθούν στο Διαδίκτυο.

Όταν έγινε φανερό τη δεκαετία του 1990 ότι οι διευθύνσεις IPv4 εξαντλούνταν, προτάθηκε το πρωτόκολλο IPv6.

Εδώ είναι μια διεύθυνση IPv6: 2001:0db8:0000:0042:0000:8a2e:0370:7334

Ιεραρχία διευθύνσεων IP

Και οι δύο διευθύνσεις IPv4 και IPv6 είναι ιεραρχικές. Για απλότητα, ας εξετάσουμε την ιεραρχία των διευθύνσεων IPv4.

Ασ εξετάσουμε αυτήν τη διεύθυνση IP: 24.147.242.217

Η πρώτη ακολουθία bits προσδιορίζει το δίκτυο και τα τελικά bits προσδιορίζουν τον μεμονωμένο κόμβο στο δίκτυο. Αυτή η διεύθυνση IP θα μπορούσε να χωριστεί σε αυτά τα 2 μέρη: 24.147 - 242.217

Οι δύο πρώτες οκτάδες (octets) (16 bit) προσδιορίζουν ένα δίκτυο που διαχειρίζεται η Comcast. Οι δύο τελευταίες οκτάδες (τα τελευταία 16 bit) προσδιορίζουν έναν οικιακό υπολογιστή σε αυτό το δίκτυο.

Το Πρωτόκολλο Διαδικτύου χρησιμοποιεί αυτό το ιεραρχικό σχήμα διευθύνσεων για να διευκολύνει τη δρομολόγηση μηνυμάτων από την πηγή στον προορισμό. Μόλις φτάσει ένα μήνυμα στο δίκτυο, ένας δρομολογητής δικτύου φροντίζει να το στείλει στον μεμονωμένο κόμβο.

Υποδίκτυα (Subnets)

Οι διαχειριστές δικτύου μπορούν να χωρίσουν τις διευθύνσεις IP σε περαιτέρω υποδίκτυα (subnets).

Ας δούμε τη διεύθυνση IP: 141.213.127.13

Αυτή η διεύθυνση θα μπορούσε να χωριστεί σε 3 μέρη: 141.213 - 127 - 13

Οι δύο πρώτες οκτάδες προσδιορίζουν ολόκληρο το δίκτυο για το πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν, η τρίτη οκτάδα προσδιορίζει το δίκτυο του τμήματος ιατρικής και η τέταρτη οκτάδα προσδιορίζει έναν μεμονωμένο εργαστηριακό υπολογιστή στο δίκτυο αυτού του τμήματος.

Δρομολόγηση (Routing)

Πακέτα IP

Στο τεράστιο δίκτυο γνωστό ως Διαδίκτυο, οι υπολογιστικές συσκευές στέλνουν όλα τα είδη μηνυμάτων σε άλλες υπολογιστικές συσκευές. Ένα μήνυμα μπορεί να είναι ένα μικρό ping για να ελεγχθεί αν μια άλλη συσκευή είναι συνδεδεμένη ή ένα μήνυμα θα μπορούσε να είναι μια ολόκληρη ιστοσελίδα.

Αλλά υπάρχει ένα όριο στο πόσο μεγάλο μπορεί να είναι ένα μήνυμα, καθώς υπάρχει ένα όριο στο πόσα δεδομένα μπορούν να μεταδοθούν ταυτόχρονα από τις φυσικές συνδέσεις δικτύου μεταξύ συσκευών.

Γι ‘αυτό πολλά πρωτόκολλα δικτύωσης χωρίζουν κάθε μήνυμα σε πολλά μικρά πακέτα. Το Πρωτόκολλο Διαδικτύου (IP) περιγράφει τη δομή των πακέτων που κυκλοφορούν στο Διαδίκτυο.

Κάθε πακέτο IP περιέχει μια κεφαλίδα (μήκους 20 ή 24 bytes) και δεδομένα. Η κεφαλίδα περιλαμβάνει τις διευθύνσεις IP της πηγής και του προορισμού, καθώς και άλλα πεδία που βοηθούν στη δρομολόγηση του πακέτου. Τα δεδομένα είναι το πραγματικό περιεχόμενο, όπως μια σειρά από γράμματα ή ένα μέρος μιας ιστοσελίδας.

Πρωτόκολλο δρομολόγησης Διαδικτύου

Στο Πρωτόκολλο Διαδικτύου, οι υπολογιστές χωρίζουν τα μηνύματα σε πακέτα και αυτά τα πακέτα μετακινούνται από δρομολογητή σε δρομολογητή προς τον προορισμό τους:

Ας ακολουθήσουμε τη διαδικασία δρομολόγησης ενός πακέτου από μια πηγή σε έναν προορισμό.

Βήμα 1: Αποστολή πακέτου στο δρομολογητή

Οι υπολογιστές στέλνουν το πρώτο πακέτο στον πλησιέστερο δρομολογητή (router). Ο δρομολογητής είναι ένας τύπος υπολογιστικής συσκευής που χρησιμοποιείται σε δίκτυα υπολογιστών που βοηθά στη μετακίνηση των πακέτων.

Βήμα 2: Ο δρομολογητής λαμβάνει το πακέτο

Όταν ο δρομολογητής λαμβάνει ένα πακέτο, κοιτάζει την κεφαλίδα IP του. Το πιο σημαντικό πεδίο είναι η διεύθυνση IP προορισμού, η οποία λέει στον δρομολογητή πού θέλει να καταλήξει το πακέτο.

Βήμα 3: Ο δρομολογητής προωθεί το πακέτο

Ο δρομολογητής έχει πολλές διαδρομές που θα μπορούσε να στείλει ένα πακέτο, και ο στόχος του είναι να στείλει το πακέτο σε έναν δρομολογητή που είναι πιο κοντά στον τελικό του προορισμό.

Πώς αποφασίζει όμως; Ο δρομολογητής έχει έναν πίνακα προώθησης που τον βοηθά να επιλέξει την επόμενη διαδρομή με βάση τη διεύθυνση IP προορισμού.

Βήμα 4: Ο τελικός δρομολογητής προωθεί το μήνυμα

Εάν όλα πάνε καλά, το πακέτο θα πρέπει τελικά να φτάσει σε έναν δρομολογητή που ξέρει ακριβώς πού να το στείλει.

Σε αυτό το άρθρο, προσπάθησα να αναλύσω μερικές απο τις τεχνολογίες που διέπουν το Internet, υπάρχουν πολλές λεπτομερείες ακόμα τις οποίες θα αναλύσω σε μελοντικό άρθρο.